Kraj ze stolicą w pięknej Pradze w ciągu roku obchodzi kilkanaście dni, podczas których upamiętniane są przede wszystkim historyczne wydarzenia. Część świąt w Czechach odpowiada polskiej kulturze, jak na przykład Wielkanoc czy Boże Narodzenie.

W ciągu roku kalendarzowego, nasi południowi sąsiedzi obchodzą 13 świąt, które gwarantują im dni wolne od pracy. Znaczna ich część ma znaczenie religijne, ale tak jak w polskiej kulturze, znajdują się również inne święta w Czechach, wspominające historyczne wydarzenia, które miały wpływ
na obecny kształt kraju.

Święta w Czechach:

  • 1 stycznia: Nowy Rok (cz. Den obnovy samostatného českého státu; Nový rok)

  • Ruchome święto: Wielki Piątek (cz. Velký pátek)

  • Ruchome święto: Poniedziałek Wielkanocny (cz. Velikonoční pondělí)

  • 1 maja: Święto Pracy (cz. Svátek práce)

  • 8 maja: Dzień Zwycięstwa (cz. Den vítězství or Den osvobození)

  • 5 lipca: Dzień słowiańskich apostołów Cyryla i Metodego (cz. Den slovanských věrozvěstů Cyrila a Metoděje)

  • 6 lipca: Dzień spalenia mistrza Jana Husa (cz. Den upálení mistra Jana Husa)

  • 28 września: Dzień czeskiej państwowości (cz. Den české státnosti)

  • 28 października: Dzień powstania Czechosłowacji (cz. Den vzniku samostatného československého státu)

  • 17 listopada: Dzień walki za wolność i demokrację (cz. Den boje za svobodu a demokracii)

  • 24 grudnia: Wigilia (cz. Štědrý den)

  • 25 grudnia: Boże Narodzenie (cz. 1. svátek vánoční)

  • 26 grudnia: Święto św. Szczepana (cz. 2. svátek vánoční)

Jak obchodzone są święta w Czechach?

Wielkanoc

Podczas rządów komunistycznych wielkanocne święta w Czechach zostały stłumione i dozwolone było tylko świętowanie nadejścia wiosny. Od 1989 roku ludzie są coraz bardziej świadomi chrześcijańskich korzeni tego okresu, ale święto wciąż obchodzone jest w bardzo świeckim tonie. Należy jednak wziąć pod uwagę wiele czeskich tradycji wielkanocnych.

Pisanki, które są malowane i bogato zdobione każdego sezonu, są najbardziej znanym symbolem czeskiej Wielkanocy. Bardziej ozdobne jaja nazywane są „kraslice”, a doskonalenie tej sztuki wymaga sporo umiejętności. Najczęściej występują wzory geometryczne, ale często występują kwiaty i płatki śniegu. Materiały, które są używane oprócz farb, to: wosk pszczeli, skórki cebuli, słoma i naklejki.

Inną czeską tradycją jest formowanie małych, plecionych batów („pomlazka”) z gałązek wierzby. Odkąd uważano, że ci, którzy byli biczowani wierzbami, zyskali zdrowie i młodość, tradycja wyznaje „symboliczne bicie” nóg młodych dziewcząt, gdy chłopcy przechodzą przez miasto kolędując w każdy Poniedziałek Wielkanocny.

Dzień Zwycięstwa

Bardzo ważne święto w Czechach. Jak wskazuje sama nazwa, dzień ten oznacza zwycięstwo sił alianckich przeciwko siłom Osi pod koniec II wojny światowej w 1945 roku. Dzień ten był pierwotnie obchodzony 9 maja, ale zmieniono go w 1989 r oku na 8 maja. Niektórzy ludzie nazywają ten dzień świętem Wyzwolenia lub Dniem Faszyzmu.

8 maja jest dniem pamięci i uroczystości w Republice Czeskiej. Wiele miast organizuje parady, w tym w Karlowych Warach i Hradcu Kralove i oczywiście w Pradze. Prezydent i premier dołączają
do tłumu w National Memorial na Vitkov Hill, aby złożyć wieńce i wziąć udział w minucie ciszy. Mieszkańcy zwłaszcza takich miast, jak Pilzno organizują także koncerty i pokazy sztucznych ogni.
Tego dnia wszystkie szkoły i urzędy są zamknięte, podobnie jak większość firm.

Dzień słowiańskich apostołów Cyryla i Metodego

Był obchodzony już w XI wieku. W Czechach święto to pierwotnie obchodzono 9 marca, ale data została zmieniona przez papieża Piusa IX na 5 lipca. Bracia są czczeni w Republice Czeskiej jako święci narodowi. W ich zasługach było stworzenie języka na potrzeby przetłumaczenia Biblii i innych dzieł religijnych. Są prekursorem cyrylicy, która jest używana wyłącznie jako alfabet dla ponad 50 języków i nosi imię Cyryla. Uważa się, że uczniowie św. Cyryla stworzyli cyrylicę, aby zastąpić głagolicę, nazywając ją po swoim nauczycielu na jego cześć.

Alfabet głagolityczny był nadal używany do około XII wieku, zanim zniknął z pism. W Chorwacji jednak nadal był używany do XIX wieku w celach religijnych, chociaż zastosowana wersja ma mniej liter.

Dzień spalenia mistrza Jana Husa

Jan Hus był filozofem i kapłanem pochodzącym z dzisiejszej Republiki Czeskiej. Urodził się w 1369 roku i został spalony na stosie za herezję latem 1415 roku. Został stracony z powodu nieporozumień dotyczących różnych doktryn Kościoła rzymskokatolickiego. Hus wywarł znaczący wpływ podczas swojego życia jako reformator religijny. Dlatego poświęcił mu całe wakacje.

Chociaż to święto w Czechach nie jest znane z ważnych wydarzeń i tradycji, w całym kraju odbywają się obchody Dnia Jana Husa. „HusFest” to nazwa jednego z czeskich festiwali skupionych wokół jego osoby. To coroczne wydarzenie w jego rodzinnym mieście Husinec obejmuje wiele rodzajów przedstawień i działań. Niektórzy ludzie widzą Dzień Jana Husa jako czas na działalność charytatywną. Jedna z tradycji polega na zbieraniu żywności i przekazywaniu jej bezdomnym mieszkańcom dużych miast, takich jak Praga.

Dzień czeskiej państwowości

Uważa się, że Wacław, chrześcijanin w pogańskim środowisku, panował z odwagą, godnością i pobożnością. Dlatego właśnie cesarz rzymski, Otto I (912–973), pośmiertnie podniósł go do tytułu króla – teraz jest bohaterem pieśni „Dobry król Wacław”.

To święto w Czechach jest połączeniem uroczystości państwowych i obrzędów religijnych. Poprzedniego wieczoru pielgrzymka umieszcza relikwię Cranium Świętego Wacława w Bazylice św. Wacława w miejscowości Staré Boleslav, gdzie został zamordowany. Towarzyszy mu Gwardia Zamkowa Zamku Praskiego, która jest uroczystym i wielkim wydarzeniem. Często 28 września odbywają się inne imprezy, w tym koncerty i tańce, które zachęcają do dostrzeżenia znaczenia państwowości i świętego Wacława.

Dzień powstania Czechosłowacji

Czeski wygnaniec Tomas Masaryk przewodził ruchowi niepodległościowemu działającemu poza Austro-Węgrami w czasie I wojny światowej, a w 1916 roku rozpoczął Czechosłowacką Radę Narodową. W styczniu 1918 roku ruch rozprzestrzenił się na czeską ojczyznę, a siły oporu zaczęły wstrzymywać dostawy żywności na front wojenny, który trafiał do austriackich żołnierzy. Ponieważ znaczna część austriackiego ziarna była produkowana w tym regionie, stanowiło to poważne zagrożenie. Ostatecznie, 28 października 1918 roku, jeszcze dwa tygodnie przed zakończeniem wojny, na Placu Wacława w Pradze ogłoszono niepodległość, a nowy naród wyłonił się z rozpadającego się imperium austriacko-węgierskiego.

28 października stał się datą innych ważnych wydarzeń narodowych i świąt w Czechach, takich jak protesty kierowane przez studentów przeciwko okupacji hitlerowskiej w 1939 roku i związane
z aksamitną rewolucją z 1989 roku, która doprowadziła do upadku komunistycznych rządów.
W ten sposób rozwinął się w dzień powszechnego czeskiego patriotyzmu.

Dzień walki za wolność i demokrację

Pierwotnym wydarzeniem, które upamiętniło 17 listopada i to święto w Czechach, był opór studenckich demonstrantów w 1939 roku wobec nazistowskiej okupacji Czechosłowacji. Początkowo student o imieniu Jan Opletal został postrzelony w proteście i zmarł 11 listopada. Jego pogrzeb 15 listopada stał się jednak okazją do kolejnych protestów. Do 17 listopada na ulicach pojawiło się tysiące protestujących. W odpowiedzi nazistowska policja zestrzeliła dziewięciu przywódców, wysłała 1200 protestujących do obozów koncentracyjnych i zamknęła wszystkie czeskie uczelnie na trzy lata.

Pierwsze demonstracje aksamitnej rewolucji miały miejsce w Bratysławie na Słowacji, ale szybko rozprzestrzeniły się na Pragę. Mimo, że Czechy i Słowacja przestały tworzyły pojedyncze narody Czechosłowacji w 1993 roku, oba narody nadal obchodzą 17 listopada święto narodowe. Dodatkowo, 17 listopada jest Międzynarodowym Dniem Studentów w oparciu o wydarzenia z 1939 roku w Pradze, stanowiące jedno ze świąt w Czechach.